[Fanfic] From the riverside - ดอกไม้ไฟริมฝั่ง -

posted on 19 Aug 2013 00:37 by pkagoldfish in fanfic directory Fiction
[FANFIC]

Title: From the riverside - ดอกไม้ไฟริมฝั่ง -

Author: p.k.a 
Pairing: Luna Sea (J x INORAN) 
Genre: PG 

 
เสียงรองเท้าเกี้ยะดังเป็นจังหวะเมื่อมีเด็กสาววิ่งแทรกเข้ามาจากด้านหลังด้านหลังของโอบิที่ผูกเอาไว้เป็นอย่างดีนั้นสั่นไหวน้อยๆตามแรง สีสันลวดลายบนเนื้อผ้านั้นบ่งบอกถึงรสนิยมของผู้ส่วมใส่ได้เป็นอย่างดี ใจหนึ่งนึกอยากจะเดินตามไปเรื่อยๆด้วยความสนใจ แต่ก็ตัดสินใจที่จะชะลอฝีเท้าลงอีกนิดเพื่อให้สังเกตสิ่งรอบตัวได้ดีมากขึ้น
 

ท้องฟ้ายามค่ำคืน สายลมพัดผ่านในหน้าร้อน ร้านรวงที่ตั้งเรียงรายพร้อมกับบรรยากาศของงานเทศกาลที่ครึกครื้น เสียงของผู้คน ใบหน้าเปื้อนยิ้มของผู้คนที่เดินสวนทางมา มือเล็กๆของเด็กที่เอื้อมออกจากอกของพ่อแม้ไขว่คว้าของเล่นสีสดที่วางขาย ภาพเหล่านั้นทำให้อดยิ้มไม่ได้เมื่อเดินผ่าน
 

ชายร่างสูงเดินผ่านร้านรวงมาเรื่อย ในสถานที่่ที่ผู้คนมารวมกันเยอะขนาดนี้คงไม่มีใครจำเขาได้ หรือหากจะจำได้ในตอนนี้คงไม่มีอะไรมากไปกว่าคำทักทาย การจับมือแสดงความชื่นชมเท่านั้น เมื่อวันเวลาผ่านไปทำให้หลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยนแปลงตามไปด้วย แต่สิ่งที่ยังคงเหมือนเดิมคงเป็นความสุขทุกครั้งที่ได้รับรู้รอยยิ้มและเสียงตอบรับอันอบอุ่นจากแฟนเพลงไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ตาม

 
ยิ่งก้าวเดินไปยิ่งรู้สึกได้ถึงบรรยากาศของหน้าร้อน อากาศร้อนชื้นเหนียวหนึบเมื่อเหงื่อกาฬค่อยซึมออกมาจากผิว เสียงโฆษกประจำงานประกาศดังจากเครื่องขยายเสียงที่ติดไว้ตลอดแนวทางเดินเรียบแม่น้ำนั้นดังอื้ออึงแข่งกับเสียงของผู้คนจนฟังไม่ได้ศัพท์ ผู้คนมากมายหลั่งไหลเข้ามาจนในชั่วความคิดหนึ่งนึกสงสัยว่าสองขานำพาตนเองมาถึงสถานที่แห่งนี้เพราะอะไร
 
 
 
..... ไปดูดอกไม้ไฟกันไหม .....
 


เสียงนุ่มหูของใครบางคนเอ่ยชวนด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ท่ามกลางความมืด มีเพียงแสงไฟจากเสาไฟข้างทางเท่านั้นท่ส่องสว่าง ลูกไฟดวงเล็กๆที่ปลายมวนมะเร็งสว่างวาบขึ้นเมื่อคนๆนั้นสูดลมหายใจเข้าลึก ในตอนนั้นเขารู้สึกแปลกใจไม่น้อยเมื่อได้ยินคำชักชวน แต่ก็อดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้ เพราะไม่บ่อยครั้งนักที่อีกฝ่ายจะเอ่ยปาก
 

แม้กับใครต่อใครคนๆนี้จะเป็นมีรอยยิ้มให้เสมอ แต่กับเขาแล้วดูเหมือนอีกฝ่ายเลือกแล้้วที่จะหยุดนิ่ง เพียงเพื่อให้เขาได้เคลื่อนไหวเป็นหลักไว้พักพิงหัวใจได้เสมอมา ร่างสูงเผลอหัวเราะออกมาเบาๆเมื่อจำได้ว่าในตอนนั้นเขาตอบตกลงไปโดยไม่ทันได้คิดและไม่ทันได้ถามว่าสถานที่ที่จะไปนั้นคือที่ไหน และหากรู้ว่าจะต้องมาพบกับผู้คนเยอะขนาดนั้นท่ามกลางอากาศร้อนขนาดแล้วแล้วล่ะก็เขาคงปฏิเสธไปแบบไม่ต้องคิดเป็นแน่
 


.... แต่คืนนั้นก็สนุกมาก.....
 
 
 
 
 ท่ามกลางผู้คนมากมายที่มาเดินเบียดเสียด สองมือของพวกเขาเกี่ยวพันกันเอาไว้ในแบบที่ไม่เคยคิดหวังว่าจะทำได้ในที่สาธารณะด้วยนึกกังวลว่าจะพลัดหลงกัน ความกังวลแบบเด็กๆที่พอเดินจนห่างออกจากสถานทีื่นั้นแล้วก็ได้แต่มองหน้ากันแล้วปล่อยเสียงหัวเราะออกมาทั้งๆที่มือยังคงยึดกันเอาไว้แบบนั้น หันมองกลับไปเห็นแสงเรืองรองของร้านค้าที่อยู่ห่างออกไปกับเสียงประกาศที่เบาลงถนัดหู ในตอนนั้นที่ทุกอย่างคล้ายจะหยุดนิ่ง เขาพลิกหลังมือของอีกฝ่ายขึ้นจูบแผ่วเบา เช่นเดียวกับคนตรงหน้าที่บรรจงจูุบที่หลังมือของเขาเช่นกัน
 
 
 
...ความสุขซึมแทรกไปทั่วร่าง ...
....ความสุข....ที่ในตอนนี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของความทรงจำฺ....
 
 
 
เสียงหวีดหวิวแหวกอากาศขึ้นไปก่อนระเบิดออกเป็นลูกไฟหลากสีสันส่องสว่างเป็นประกายระยิบแข่งกับแสงสว่างเรืองรองของเมืองใหญ่ ก่อนค่อยจางหายไปราวกับได้จมหายไปเมื่อตกกระทบกับผิวน้ำเบื้องล่าง แม่น้ำที่ทอดสายยาวแห่งนี้เป็นแม่น้ำสายสำคัญนับแต่โบราณกาลนานมา จวบจนปัจจุบันยิ่งขึ้นชื่อนักกับงานเทศกาลดอกไม้ไฟ
 
 

ทิวทัศน์รอบด้านเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาที่ล่วงเลย เขาคงต้องยอมรับเมื่อหวนกลับมาที่นี่อีกครั้ง หลายสิ่งหลายอย่างดูแปลกตาจากภาพเลืองลางในความทรงจำ มีเพียงแค่สัมผัสอุ่นจากมือที่กอบกุมกันเอาไว้ในครานั้นเท่านั้นที่ยังจำได้ไม่เคยลืมเลือน
 
 


....สิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปอาจไม่ใช่เมืองๆนี้....

....หากแต่เป็นตัวของพวกเขาต่างหากที่แปรเปลี่ยนไป....
 
 


กระแสน้ำไม่ไหลย้อนกลับ เฉกเช่นเดียวกับเวลาของวันวาน ชายหนุ่มยังนึกสะเทือนใจทุกครั้ง ในวันนั้นหากเขาเอ่ยความในใจออกไปเสีย อีกหนึ่งคนที่เคยมาเยือนที่นี่พร้อมกันคงไม่เดินจากเขาไป

 
 
 
ความรัก

ความศรัทธา

ความเชื่อใจ
 


หลากหลายความรู้สึกและเหตุการณ์ที่จับมิือแล้วเดินทางฝ่าฟันมาด้วยกัน เมื่อมาถึงจุดเปลี่ยนทางความคิด เขาไม่กล้าเอ่ยปากรั้งอีกฝ่ายเอาไว้ ได้แต่ยืนมองแผ่นหลังแบบางนั่นค่อยเดินลับตาไปในความมืด และทั้งที่เคยคิดไว้ว่าจะรอ จะรอจนกว่าอีกฝ่ายจะกลับมา
 


แต่ก็เช่นเดียวกับความสุกสว่างของดอกไม้ไฟ ที่สว่างวาบวาดสีสันบนท้องฟ้ายามราตรีก่อนร่วงโรยหายลับไปกับอากาศธาตุ...เขาไม่อาจยืนรออีกฝ่ายอย่างไร้ความหวังได้ตลอดไป
 
 
 

...หนทางที่เขาตัดสินใจเลือกในวันนั้น...

...ทำให้มองเห็นตัวตนที่แท้จริงของตนเองในวันนี้...
 
 

แม้จะตัดสินใจเดินหน้าต่อไปโดยไม่มีอีกฝ่ายอยู่เคียงข้าง แม้จะเหนื่อยและอ่อนล้า แต่เมื่อนึกถึงความอ่อนโยน ความเข้มแข็ง กำลังใจที่ั้งหนึ่งคนๆนั้นเคยมอบให้ ก็นับเป็นแรงใจที่ช่วยประคับประคองให้เขาเดินต่อมาได้จนมีวันนี้
 
 

....วันที่เขาภาคภูมิใจเหลือเกิน.....
 



อีกครั้งที่ได้ยินเสียงหวีดหวิว ดอกไม้ไฟพุ่งทะยานขึ้นเหนือน่านน้ำ ระบายสีสันตระการตาบนท้องฟ้าหลายต่อหลายชุด ราวกับจะไม่ยอใปล่อยให้สักตารางเซ็นต์เดียวของท้องฟ้านั้นว่างเปล่า สีสันอัดแน่น เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังงานเหลือล้น ความรู้สึกอัดแน่นที่อยู่ในอกของชายร่างสูงก็เช่นเดียวกัน เมื่อนึกย้อนถึงความสัมพันธ์ที่ครั้งหนึ่งเขาเคยมีร่วมกับคนอีกคน ความสัมพันธ์ที่ครั้งหนึ่งเป็นเสมือนอากาศและลมหายใจของตัวเขาเอง แม้ในตอนท้ายมันจะไม่ได้จบสวยหรูแบบเดียวกับในนิทานก่อนนอน แต่คงไม่มีคำพูดอื่นใดที่จะแทนความรู้สึกที่เขามีในตอนนี้ได้ ชายหนุ่มสูดหายใจเข้าไปเต็มปอด ในขณะที่สองหูยังอื้ออึงเพราะเสียงของดอกไม้ไฟ เขาตะโกนออกไปจนสุดเสียง ทั้งๆที่รู้ว่าคนอื่นคงจะไม่ได้ยิน
 


".................... !!!! "
 


ท้องฟ้ายามค่ำคืน ยังคงเต็มไปด้วยสีสัน ใบหน้าด้านข้างของร่างสูงอาบแสงสีที่เปล่งประกายอยู่เบื้องหน้า ภาพที่เห็นนั้นยังงดงามจับตา ได้ยินเสียงในหัวใจของตนเองเต้นเป็นจังหวะระรัว เขาหวังว่าคำพูดที่ตะโกนออกไปเมื่อครู่ จะถูกสายลมในค่ำคืนของฤดูร้อนหอบพัดปลิวไปไกล
 



".........ขอบใจ หวังว่านายจะได้ยินนะ อิโนะรัน "
 



-fin -



#### talk #### 

สวัสดี p.k.a เอง ฟิค (?) ที่เขียนมานี่ ความจริง ตั้งใจจะไม่ให้มีชื่อ มีเพศของตัวละครโผล่ออกมาเลย 
แต่ไหนๆ มันก็เป็นฟิค (พูดง่ายๆ คือไม่กล้า ยกให้มันเป็น ออริจินัล short short story ของตัวเองนั่นล่ะ) 
ยังคงคิดการเขียนฟิคอยู่่เรื่อยๆ เนื้อหาในรอบนี้ ได้รับอิทธิพลอย่างใหญ่หลวงมาจากเพลงของวง Amazarashi 
ชื่อเพลง Sumidagawa เป็นชื่อแม่น้ำสายสำคัญของโตเกียวค่ะ มีชื่อมากในเรื่องการจัดงานดอกไม้ไฟ 
เนื้อเพลง....ก็คงจะตามเนื้อความของเรื่องที่ได้พูดเอาไว้แล้ว สำหรับคนที่อยากฟัง กดเข้าไปฟังกันได้ 
สำหรับคนที่รู้ภาษาญี่ปุ่นอยู่แล้ว เราแนะนำให้ฟังนะ คือเราชอบวงนี้มาก เนื้อหากินใจ ลึกซึ้งอย่างไม่น่าเชื่อ 
แม่ดนตรีจะฟังดูเรียบง่ายก็ตาม ..... ขอให้สนุก 

จะว่าไป พอเขียนจนจบถึงได้นึกขึ้นมาได้ว่า เคยเขียนเรื่องเกี่ยวกับดอกไม้ไฟเหมือนกัน 

http://pkagoldfish.exteen.com/20071114/ji-summer-of-moonlit-sky-and-fireworks-p-k-a-s-short-story-c 

edit @ 27 Aug 2013 13:22:58 by p.k.a

edit @ 27 Aug 2013 14:08:25 by p.k.a

Comment

Comment:

Tweet