p.k.a~Pretty kind Animal~

ความจริงเรื่องที่จะเขียนวันนี้มันเป็นสิ่งที่ รู้ตัว มาได้ซักพัก...
แต่คิดว่า วันนี้ เป็นวันที่เหมาะที่จะเขียน บอกให้ใครๆได้รู้เสียที

...

...

..

อ่า....ไม่ได้จะ COMING OUT แต่ประการใด ...เพราะยังคงคิดว่า ตัวเองไม่มีอะไรให้ คัมมิ่งเอ้าท์ อ่ะนะคะ


เรื่องที่ว่าก็คือ มีอยู่วันหนึ่ง ระหว่างกำลังนั่งกินมันแกวอยู่กะยาย จิ้มพริกเกลือ เคี้ยวกร้วมๆกันอย่างเมามันส์
นั้น เราก็ได้นั่งพิจารณา ผลไม้? อ่า...ไอ้มันแกวสีขาวๆนี่ล่ะ แล้วก็ ทำให้คิดขึ้นมาได้ว่า

เรา...ไม่เคยรู้ว่า มันแกวนั้น หากินได้ทั่วไปตามรถขายผลไม้ข้างทาง จนกระทั่ง...ม.6

ผลไม้?...ใช่ไหมนะ?  ที่แสนจะธรรมดา เพลนสุดขั้วนี้....

เราไม่เคยคิดว่ามันมีขายตามรถขายผลไม้เลย...

อาจเป็นเพราะตั้งแต่เด็กๆ เวลาจะไปหายายที่จังหวัดชัยนาท
พ่อจะจอดแวะซื้อมันแกวที่ข้างทางทุกที แล้วเราก็มักจะได้กินไอ้มันแกวที่เป็นหัวใหญ่ๆ
ที่เพิ่งจะขุดออกมาจากดินจากไร่เขาแถวนั้นออกมา อยู่ทุกครั้ง
แถมเวลาอยู่บ้านที่โคราช แม่ก็ไม่เคยแวะศื้อผลไม้จากร้านรถเข็น ให้เราเห็นเลยซักรอบ...
หรือเรามัวแต่สนใจกินมากกว่า สนใจว่ามันจะมาจากไหน อยู่ก็ไม่แน่ใจ

ให้พูดตามตรง คือ แทบไม่เคยซื้อ ผลไม้กะร้านรถเข็น หรือ ซื้อของกะร้านรถเข็นกินเลย จน ม.หก นั่นล่ะ

อาจจะเป็นเหตุผลที่ทำให้มีความคิดแบบนี้ก็เป็นได้

คนอ่าน อาจจะคิดว่า นี่ช่างเป็นเอนทรี่ที่งี่เง่าอะไรเช่นนี้
แต่ สำหรับตัวเราเองแล้ว ตกใจมากเลยอ่ะ

เอ๊ะ นี่ฉันไม่เคยทำแบบนั้นแบบนี้เลยเหรอ อะไรเช่นนั้น

ช่วงนี้เลยกำลังคิดว่า ตัวเอง ยังไม่เคยทำอะไรบ้าง
อย่างเรื่องการไปเที่ยว แล้วไปค้างแรมกับเพื่อน (ในเมืองไทย) นี่ก็ไม่เคยไปเลย จนปีที่แล้ว
เราไม่เคยไปนอนค้างบ้านเพื่อน ...เพื่อนสนิทโคตรๆ นี่ล่ะ ก็ไม่เคย
ไม่เคยรู้ว่า ซุปหน่อไม้ ไม่ใช่ ซุป จนกระทั่ง ขึ้นปีหนึ่ง (เพราะไม่เคยกินมาก่อน)

อืม...ตอนนี้สำรวจได้แค่นี้ เดี๋ยวลองไปสำรวจต่อก่อนว่า ชีวิตนี้ยังไม่เคยทำอะไรอีก