[fic X JAPAN]Black Spider

posted on 20 Sep 2008 04:01 by pkagoldfish in fanfic

FAN FICTION J- ROCK
Title: Black Spider

BAND: X JAPAN
PAIRING: ?x?
RATE: PG15
GENRE: .......not sure ...SHORTxSHORT ??

WARNING!!! : นี่เป็นแฟนฟิค เนื้อหา เป็นบอยเลิฟ ใครคิดว่า รับไม่ได้ ไม่อยากรับ ก็อย่าอ่าน!

NOTE: ฉลองการมาของโยชิกิ ด้วยการ เอา ฟิค เก่ามากมาหากินใหม่กันอีกระลอก....
เรื่องทั้งหมดเป็นเรื่องสมมติ คนแต่งไม่ได้ต้องการจะหลบหลู่ ดูหมิ่น ต่อความ ยิ่งใหญ่ ของบุคคลในเนื้อเรื่องแต่อย่างใด เรื่องที่แต่งขึ้นมานี้ เขียนขึ้นมาเมื่อ....อย่าให้นับเลย นานมาก เป็น ฟิค เอ๊กซ์ เรื่องแรก และ เรื่องเดียว ที่ เคยเขียน โดย ไม่มี ตัวละคร จากวงอื่นมาร่วมหอลงโรงด้วย... และ จนปัจจุบัน ก็ยังไม่เคยเขียนอะไรแบบนี้ ออกมาอีกเลย.... ด้วยรัก to X JAPAN !!

____________________________________________________________________

“ กี่ปีแล้วนะที่ฉันได้เจอกับนาย…. ”

ผู้พูดวางกีต้าร์ให้ตั้งพิงกับโซฟาที่อยู่ด้านหลังก่อนจะหันกลับมาหาคู่สนทนา แต่ก็พบกับเพียงสายตาที่จ้องมองมาเหมือนกับจะพิจารณาทุกส่วนประกอบของเขา …. เส้นผมยาวสยายที่หยิกเป็นลอน ดวงตารีเรียวและใบหน้าที่เรียบเฉยสไตล์การแต่งตัวที่มักจะเป็นเสื้อเชิ๊ตแขนยาวเนื้อบางที่ดูสบายๆ และกลิ่นแอลกอฮอล์จางๆที่มักจะโชยออกมาแตะจมูกเสมอ

“ คุณนี่..ไม่เคยเปลี่ยนไปเลยนะ…”

“ ฉันจะถือว่านั่นเป็นคำชมก็แล้วกัน…” เขาหัวเราะเบาๆ จะว่าไปมันก็คงใช่ เขาไม่ได้เป็นคนที่สนใจกับรูปลักษณ์ภายนอกอยู่แล้ว อยากจะแต่งยังไงก็แต่ง…มันก็เท่านั้นเอง

“ ตอนนั้นนายก็…..ยังเป็นเด็กดีทีเดียวล่ะ “
“ อ้าว….ผมก็เป็นเด็กดีมาตลอดไม่ใช่รึไง …” ชายหนุ่มยิ้มพลางยกแก้ววิสกี้ขึ้นดื่ม

มือที่ตั้งใจจะเขียนเนื้อเพลงเมื่อครู่ก็หยุดมือลงหันมาให้ความสนใจกับหัวข้อสนทนาของอีกฝ่าย

“ ใช่…นายเป็นเด็กดี…เป็นเด็กดีของคนในวงมาตลอดจนกระทั่งวันที่นายมาบอกว่า….”

“ ตอนที่ผมเดินไปบอกคุณว่า ผมเป็นโฮโม….ผมชอบผู้ชายด้วยกัน และผมก็ชอบคุณมาก….นี่ผมเป็นเด็กดีจนถึงตอนนั้นงั้นเหรอ….อย่าบอกนะว่าคุณไม่ชอบ …” ดวงตาสีดำปรายมองอีกฝ่าย

รอยยิ้มที่เหมือนกับมีชัยชนะอยู่ในมือนั้นทำให้เจ้าของเรือนผมยาวสยายนั่นต้องส่ายหน้า…..เพราะเขาได้แพ้ไปแล้ว

“ ใช่ฉันชอบ….แต่มันทำให้ฉันลำบากใจน่ะ…….สำหรับตอนนั้น “

เป็นใครก็คงจะลำบากใจ ไม่ใช่เพียงแค่คนที่เข้ามาบอกรักตัวเองจะเป็นผู้ชายและเป็นเพื่อนร่วมงานเท่านั้น…การที่นิ้วนางซ้ายของตัวเองยังมีแหวนเงินวงนึ่งที่สวมแทนคำมั่นสัญญษระหว่างเขากับภรรยาอยู่นั้น มันยิ่งทำให้ยากที่จะตัดสินใจมากขึ้น….แต่…..การแต่งงานนั้นมันก็แค่ทำให้ผู้ใหญ่สบายใจก็เท่านั้น…เขาไม่เคยต้องการจะผูกมัดตัวเองกับใครอยู่แล้ว…

“ ใช่…มันเป็นการยาก “ เขาพยักหน้าให้กับอีกฝ่ายเมื่อนึกถึงใบหน้าของ อดีตภรรยา…แววตาที่จ้องมองมามันเจ็บปวด…เจ็บปวดมากทีเดียว

“ นั่นซิ่นะ ตอนนั้นภรรยาของคุณก็ยังอยู่ทั้งคน ….แต่คุณก็เลือกผม…..ทำไม “ ผู้ถูกถามนิ่ง ราวกับจะนึกหาคำตอบ มวนบุหรี่สีขาวที่ถูกคาบอยู่ระหว่างริมฝีปากยังคงไหม้ไปเรื่อยๆปล่อยให้ควันสีเทาหม่นลอยไปในอากาศ

“ อืม….นั่นซิ่นะ…อาจจะเป็น…ตั้งแต่วันนั้นที่นายเดินเข้ามาหาฉันกับ Hide ที่ร้านเหล้านั่นก็ได้….ท่าทางที่ดูไม่ตื่นเต้นนั่น….กับผมสีดำยาวของนาย …นายอาจจะกุมหัวใจของฉันไว้ส่วนนึงตั้งแต่ตอนนั้นแล้วก็ได้นะ …Heath ..”
“ พูดเหมือนกับผมผิด…” ชายหนุ่มกระดกแก้ววิสกี้ปล่อยให้น้ำสีอำพันนั่นไหลผ่านคอลงไปอีกครั้ง ดวงตาสีดำสนิทเริ่มมองอีกฝ่ายอย่างเป็นประกาย….คงเป็นเพราะฤทธิ์เหล้า

          “ เสน่ห์ ของนายมันมากเกินไป….เสน่ห์สีดำ….เหมือนแมงมุมไม่มีผิด “
          “ อันตราย….แต่ก็น่าพิศวง อย่างนั้นเหรอ…เข้าใจหาคำมาบรรยายนะ…Pata “
          “ ใช่….” มือกีต้าร์ยิ้ม พลางขยับตัวเข้าไปใกล้อีกฝ่าย มือแกร่งสัมผัสไล้ที่ใบหน้ามนได้สัดส่วนของอีกฝ่ายอย่างยั่วเย้า

          “…. เส้นใยที่นายทักทอคอยดักรอให้แมลงอย่างฉันเข้าไปติดกับมันได้ผลดีจัง …”
          “ คุณเข้ามาติดเองนี่นา…” Heath หัวเราะออกมาเบาๆ “ … แมงมุมก็มีหน้าที่แค่รอคอยเท่านั้น… การจะมีอาหารตกถึงท้องบางทีก็เหมือนฝัน…ถ้าไม่มีแมลงตัวไหนบินผ่านมา ทุกอย่าง…ก็คงจะไม่เกิด “
          “ แล้ว…สรุปมันเป็นเพราะฉันเองรึไงที่ห้ามใจตัวเองไม่ไหว….” เสียงทุ้มต่ำของ Pata กระซิบแผ่วผ่านที่ข้างหู

“ ไม่ใช่..”
“ แล้วมันเพราะอะไรล่ะ…” มือกีต้าร์ต้องขยับออกมาเล็กน้อยเพื่อที่จะมองหน้าของอีกฝ่ายได้อย่างถนัดถนี่ ชายหนุ่มผมดำเอื้อมมือไปฉวยบุหรี่ออกมาจากมือของอีกฝ่ายก่อนจะสูดควันสีเทาเข้าปอดไปเสียเฮือกใหญ่ ก่อนจะพ่นควันออกมา…รูปร่างของควันที่ลอยกระจายไปบนอากาศนั้นราวกับเส้นใยสีเทาหม่นที่ไร้น้ำหนัก
ลอยเคว้งไปมาจนกระทั่งจางหายไป…

“ มันเป็นการ….ยินยอมพร้อมใจ….คุณ…แมลงตัวนี้ ดึงดูด ผม…แมงมุม….เอาไว้ด้วยสีสันของชีวิตแบบ Rock N Roll ของคุณ แมงมุมเองก็ยินยอมที่จะรับเหยื่อในขณะเดียวกับ เหยื่อเองก็ยินดีที่จะเข้ามาสู่กับดัก ทั้งๆที่มีเส้นทางการบินให้ไปมากกว่านี้แท้ๆ แต่กลับเลือกที่จะ…ไม่ไป “

Heath จ้องมองลึกเข้าไปยังดวงตาของอีกฝ่าย … Pata ไม่ใช่คนที่จะแสดงความรู้สึกอะไรออกมาง่ายๆอยู่แล้ว ความจริงอาจจะเป็นเพราะเขาไม่ค่อยสนใจ แต่วันนี้ เขาถึงรู้สีกได้ว่าหน้าของตัวเองนั้นมันแดงก่ำขึ้นมานะ….เขาไม่ใช่พวกคออ่อนอยู่แล้วนี่นา….

“ อ่ะ…นั่นซิ่นะ….แต่…นายก็คงจะไม่ใช่ Pink Spider ที่กินเหยื่อแล้วก็มองขึ้นไปบนฟ้าแล้วบอกว่า …ฉันอยากจะไป…แบบนั้นหรอกนะ “ ในน้ำเสียงและคำถามของ Pata แสดงถึงความไม่มั่นใจ…เขารู้ตัวเองดีว่าหลวมตัวหลงรักบุคคลตรงหน้าไปแล้วหมดหัวใจ … และถึงแม้ว่าเขากับ Heath จะมีเวลาอยู่ด้วยกันมากกว่า หลายๆคู่ในวงการ แต่มันก็อดที่หวั่นใจไม่ได้ในเมื่ออีกฝ่ายนั้น…มีเสน่ห์มากขนาดนี้

          “ ตรงกันข้ามนะ….” เสียงนุ่มของอีกฝ่ายทำให้ เจ้าของเรือนผมยาวสยายต้องหันกลับไปมอง
         “ ผมกลับเป็นแมงมุมสีดำที่เมื่อกินเหยื่อแล้วก็จะตายจากไป ….”
          “ ตาย…งั้นรึ? “
          “ อย่างน้อย ถ้าได้หลอมหลวมกันแล้ว ไม่ว่าข้างหน้าจะเป็นยังไงก็ไม่สน ” มือเรียวของ Heath ยื่นไปกุมมือของอีกฝ่ายเอาไว้ ดวงตาสีดำที่จ้องมองมานั้นบอกให้อีกฝ่ายรู้ถึงความรู้สึกบางอย่างที่ ตั้งแต่ตอนแรกที่พบกัน … มันก็จะไม่มีทางเปลี่ยนไป

“ แม้ความตายน่ะเหรอ…”

“ ใช่…ถ้าได้รู้ว่าคุณเป็นหนึ่งเดียวกันแล้ว…ให้ตายก็ยอม “ คำพูดที่มั่นใจนั้นไม่ต่างอะไรกับตอนที่ Heath เดินเข้ามาอย่างสง่าในร้านเหล้านั่นแม้แต่น้อย…และมันทำให้มือกีต้าร์ต้องหัวเราะออกมาอย่างช่วยไม่ได้

“ ฮ่ะๆ….ช่างเป็น Black Spider ที่ยึดมั่นดีจังนะ “
“ ก็คงงั้น….” Heath ยิ้มพลางยกแก้วเหล้าขึ้นชนกับแก้วของอีกฝ่ายราวกับจะฉลอง… น้ำแข็งในแก้วขยับไปมาในของเหลวสีอัมพัน…ประกายของมันเมื่อสะท้อนกับแสงไฟภายในห้องนั้นดูแปลกตา…. เช่นเดียวกับแววตาของชายหนุ่มผมดำในตอนนี้ ….

ห้องทั้งห้องที่ตอนแรกยังมีเสียงกีต้าร์และเสียงฮัมเพลงเบาๆคลอไปพร้อมๆกันนั้น….ในตอนนี้ถูกความเงียบเข้าปกคลุมเสียงจนเงียบกริบ มีเพียงแต่ร่างสองร่างที่ขยับเข้าหากันเสียจนจะชิด …นิ้วเรียวของมือเบสแตะเบาๆที่ท่อนแขนของอีกฝ่าย เหมือนกับจะเป็นสัญญาณให้มือกีต้าร์หันหน้ามาสบตากับเขา ….ดวงตาสีดำสนิทไล้โลมอีกฝ่ายอย่างยั่วยุ เช่นเดียวกับ มือเรียวที่เอื้อมเข้าไปสัมผัสที่แผงอกใต้เสื้อเชิ๊ตที่เปิดอ้าออก…..

“ แล้ว…. “ เสียงของมือกีต้าร์ในตอนนี้แหบพร่า ดวงตารีจับจ้องอยู่ที่ริมฝีปากบางที่เผยอขึ้นเล็กน้อยของคนที่อยู่ตรงหน้าอย่างหลงใหล…

“ แล้ว….. “

Heath ใช้จังหวะที่อีกฝ่ายกำลังเผลอ กดตัวของอีกฝ่ายให้เอนราบหลังกับแผ่นหลังตามความต้องการของตนเอง ริมฝีปากบางเมื่อครู่แนบลงกับผิวเนื้อตรงหน้าอกของอีกฝ่ายเบาๆ อย่างยั่วเย้า ไม่เพียงแค่สายตาที่โลมไล้ ตอนนี้ ร่างทั้งร่างของมือเบสกำลังจะทำให้อีกฝ่ายคลั่ง

“ ….มารวมเป็หนึ่งเดียวกันเถอะ…. “

- fin –

Tags: bo, fanfic, fic, japan, love, ฟิค1 Comments