p.k.a~Pretty kind Animal~

"คิโย...ฉันอยากเจอนายมาตลอดนะ...รู้ใช่ไหม"  

 คำพูดที่ บอกออกไปนั้นมีความหมาย อิโนรันได้ยินชัดเจนแน่นอน หากแต่ว่าไม่มีคำอื่นใดตอบรับมานอกจากเสียงรับเบาๆในลำคอ จนเมื่อมาสเตอร์สูงวัยเดินกลับมาพร้อมกับ แชมเปญราคาแพง แก้วทรงสูงสองใบถูกวางไว้ตรงหน้าของทั้งสองคน เครื่องดื่มใสที่มีฟองอากาศลออยู่ในแก้ว นั้นสะท้อนประกายไฟจาก แสงไฟภายในร้าน เพลงแนวแจ๊สที่เปิดคลอเพียงแค่เบาๆ ดูจะให้บรรยากาศมาก หากว่า ได้นั่งโต้ะ ที่หันหน้ามองกันได้ล่ะก็ คงจะมีคนทึกทักไปว่าพวกเขาทั้งสองคนมาเดทด้วยกันเป็นแน่ 

 “ดื่มนะ... ” เจพูดพลาง เลือนแก้วแชมเปญให้กับอีกฝ่าย

 “เนื่องในโอกาสอะไรล่ะ... ”อิโนรัน หันมาถาม ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนเป็นประกายล้อแสงไฟ ไม่ต่างจากเครื่องดื่มในแก้วที่ถืออยู่

“เนื่องในโอกาส...ที่ .... เราได้กลับมา” เสียงทุ้มเอ่ยเป็นความหมาย

“แด่วันซ้อมวันแรก”

 หากแต่อิโนรันกลับพูดไปอีกอย่าง แต่ก่อนที่จะได้ทักท้วงอะไรมือเรียวก็ขยับแก้วเข้าชนแล้ว ยกขึ้นดื่ม ทันที ความหวานละมุนลิ้น นั้นกระจายไปทั่วปาก ความซาบซ่าของฟองอากาศ นั้น ทำให้รู้สึกสดชื่นไม่น้อยหลังจากการซ้อมที่ทำให้รู้สึกอ่อนล้า

 “อร่อยไหม” เจถามอีกครั้ง เขารู้ว่าอีกฝ่ายจะต้องชอบแชมเปญขวดนี้...ถึงจะรู้อย่างนั้นก็ยังอยากจะถามให้มั่นใจอีกครั้ง

 “อืม...รสชาตดีมาก...เลือกได้เก่งนี่” มือกีต้าร์ผมสีน้ำตาลว่า ก่อนจะต้องเบนสายตาไปอีกครั้งเมื่อ มือเบสยังคงมองเขาด้วย สายตาแบบเดิม  “มองอยู่ได้...กุ้งมาโน่นแล้ว ไปมองโชว์ของมาสเตอร์ดีกว่าไหม” ชายหนุ่มว่า

 "พวกเรา...กลับกันดีกว่าไหม... " เสียง คนที่นั่งอยู่ข้างๆเอ่ยขึ้น เรียกสติให้ร่างสูงหันกลับมามองหน้าของอีกฝ่าย

"อ่ะ...จะกลับแล้วเหรอ...ฉันยัง... " 

...ไม่ได้พูดกับนายอย่างที่อยากจะพูดเลย...   

"อื้ม... วันนี้ก็กลับไป พักผ่อนซะ... พรุ่งนี้ ยังต้องซ้อมกันอีกหลายเพลง... เคาะสนิมกันหน่อยเป็นไง " ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลยิ้มให้กับอีกฝ่าย เจมองรอยยิ้มนั้นก่อนจะกลืนคำพูดที่อยากจะพูดลงคอไปทันที

"อ่ะ...นั่นซิ่นะ...ไว้..เจอกันพรุ่งนี้ก็ได้นี่นะ" ชายหนุ่มผมยาวหัวเราะแห้งๆ ก่อนจะ ยื่นบัตรเครดิตของตัวเองให้กับเจ้าของร้าน  ชายหนุ่มทั้งสองคน เดินกลับออกมาจนถึงลานจอดรถ ที่เริ่มมีรถเข้ามาจอดหนาตากว่าตอนที่มาถึงไม่น้อย  

"โอเค...งั้นไว้...เจอกันพรุ่งนี้ก็แล้วกันนะ" อิโนะรันหันมายกมือโบกลา

 "อืม...ไว้พรุ่งนี้" เจรับคำ ในดวงตานั้นดูผิดหวังไม่น้อย 

  ...ไว้พรุ่งนี้ ฉันค่อยบอกนายก็แล้วกัน....

  แต่เมื่ออิโนะรัน ตั้งท่าจะเดินไปที่รถ มือเบสร่างสูงกลับไม่ยอมขยับไปไหน ทำให้ คนที่กำลัง จะเดินกลับไปที่รถต้องหันกลับมามาด้วยความสงสัย 

 "มีอะไรรึเปล่า...จุน" 

 "เปล่า...ไม่มีอะไรแค่...แค่...." มือของเจ้าของชื่อ รีบล้วงหาอะไรที่จะมาใช้สมอ้างได้ออกมาจากกระเป๋ากางเกงยีนส์...ซิปโป้  

“สูบบุหรี่หน่อยน่ะ..นายไปก่อนก้ได้ ฉัน... ขอเวลาหน่อย” เจพูดพลางโบกมือเป็นเชิงไล่ อีกฝ่าย ยักไหล่ เล็กน้อย ก่อนจะโบกมือตอบ

 

”งั้นไปล่ะนะ เจอกันพรุ่งนี้”  ชายหนุ่มผมสีน้ำตาลกล่าว ก่อนจะก้าวขึ้นรถ แล้ว สตาร์ทเครื่อง ก่อนที่จะออกรถไป ดวงตาสีน้ำตาล อ่อน เหลือบมอง ที่กระจกมองหลัง ร่างสูงนั้นยืนอยู่และมองตรงมาเช่นกัน    

...มันอาจจะดีกว่าก็ได้ ถ้ายังไม่พูดอะไรออกไปตอนนี้...

tbc

@@@talk@@@

มาทีละเล็กทีละน้อยเจรงๆ

edit @ 26 Jun 2008 11:39:15 by p.k.a