[JI สด] COLD & SHIVER ~One Night ~

posted on 02 Feb 2008 04:21 by pkagoldfish  in fanfic

Title:[JI สด] COLD&SHIVER ~One Night ~
Written: p.k.a
Pairing: JxInoran
Rate: PG15 for yaoi
Note: เนื้อเรื่องดั้งเดิมมาจากฟิคเก่าขึ้นหิ้งของข้าพเจ้าเอง TEMPER &FEVER
          การเอาเรื่องเก่ามา....เริ่มใหม่ในมุมมองที่ต่างออกไป ในช่วงเวลาที่ต่างออกไป
          มันก็อาจจะทำให้...ความรู้สึกดีๆ บางอย่างกลับคืนมาก็ได้
          ขอบคุณ nim ที่สนับสนุนการเดามั่วของข้าพเจ้าว่า ที่อิโนะ เตะเจออกด้วยสายตานั้น 
           "หริอ ฟิค เมื่อเจ็ดปีที่แล้ว จะมีมูล" ฮ่ะๆๆๆ

  

 

 เสียงสัญญาณไฟเลี้ยวที่เปิดค้างเอาไว้ดังเป็นจังหวะ ผู้ที่อยู่หลังพวงมาลัยเคาะนิ้วลงบนเครื่องมือบังคับรถ ริมฝีปากเม้มแน่น เมื่อมองไปที่ไฟสีแดงที่สว่างจ้าอยู่ด้านบน เสียงเพลงจากสัญญาณให้ข้ามของคนเดินถนนกำลังจะเงียบลงพร้อมๆกับสัญญาณไฟที่กำลังจะเปลี่ยนไป

ทั้งหมดนี้ทำให้รู้สึกกระสับกระส่ายไม่น้อย
ไม่เพียงแค่สิ่งแวดล้อมรอบด้าน แต่สิ่งที่รออยู่ ณ จุดหมายปลายทางนั่นก็เช่นเดียวกัน

....เจ็ดปีมาแล้ว....
....เจ็ดปีมาแล้ว ที่ไม่กล้าไปสู้หน้าตรงๆ...
....เจ็ดปีมาแล้ว ที่ไม่ได้มองเข้าไปในดวงตาคู่นั้น...

มือล้วงเอาบางอย่างออกมาจากกระเป๋าเสื้อ ดวงตาภายใต้แว่นกันแดดยี่ห้อดังเหลือบมองสิ่งที่เขาพกติดตัวไปไหนมาไหนเสมอ ก่อนจะวางมันลงบนคอนโซลหน้ารถ เมื่อสัญญาณไฟเปลี่ยนแล้วต้องรีบออกรถ

กุญแจที่เขาได้รับคืนมาในวันนั้น... อีกไม่นานก็จะครบเจ็ดปีพอดี...หลังจากวันนั้น

"ฉันหวังอะไรอยู่... " แม้ว่าจะถามตัวเองออกมาดังๆ เหมือนไม่ได้คิดอะไร แต่ในใจนั้นกลับรู้ดีว่า สิ่งที่คาดหวังเอาไว้นั้น คืออะไร...

...รอยยิ้ม...
...เสียงหัวเราะ...
...สัมผัสนิ่มนวล...
...และคำตอบรับ...

ไม่นานนักหลังจากผ่านการจราจรไปรถเอสยูวีสีดำ ก็เข้าไปจอดเทียบกับรถจาร์กัวร์คันงาม เพื่อนร่างท้วมคงจะสบายดี เขาไม่ได้เจออีกฝ่ายมานานเหมือนกัน ในใจนึกสนุก อยากจะเริ่มกิจกรรมที่จะทำนี้ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

...อยากเจอคนๆนั้นให้เร็วที่สุดด้วย...

คิดพลางก็ก้าวลงจากรถ ก่อนจะมองไปรอบๆ ลานจอดรถ ไม่มีรถคันที่คุ้นตาคันอื่นๆ อีกสามคนคงยังจะมาไม่ถึง นั่นทำให้ต้องทอดถอนใจเล็กๆ

เสียงประตูรถปิดดังปึง ลมหนาวพัดผ่านมากระทบใบหน้า ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกเหมือนกับวันเวลามันย้อนกลับไป

...ฤดูหนาวเมื่อเจ็ดปีก่อน...
...วันที่ทุกอย่างมันจบสิ้นลง...
...ไม่มีใครอื่นที่ผิด....

...นอกจากตัวของเขาเอง...



..............


"ไม่ได้เจอกันนานนะชินยะ" ชายหนุ่มที่มาใหม่เอ่ยขึ้นทัก เพื่อนร่างท้วมที่กำลังง่วนกับการเซ้ตอุปกรณ์คู่ชีพอยู่กับฝ่ายเทคนิค

"อ้าวเจ...ไม่เจอกันนานเลยนะ...ตื่นเต้นไหมล่า... โปรเจ็คนี้" มือกลองอารมณ์ดีละมือ พลางหันมาถามอีกฝ่าย ใบหน้าอวบอ้วนนั้นยังมีรอยยิ้มจริงใจเช่นเคย

"เห็นบางคนตื่นเต้นกว่า... "เจ้าของชื่อหัวเราะต่ำๆในลำคอ ก่อนจะชี้ไปทางกลองชุดที่ไม่เคยเห็น "ของใหม่?....สวยดีนี่..." ว่าพลางก็เดินเข้าไปดูใกล้ๆ ลวดลายที่บรรจงวาดเอาไว้นั้น บ่งบอกถึงความเป็น ตัวตนของอีกฝ่ายได้เป็นอย่างดี

"ฮ่ะๆ แปลกใช่ไหมล่ะ... นี่ล่ะ ยกมาอำนวยพรมัน หมดสวรรค์...เอาให้สมชื่องาน..." ชินยะว่าพลางหัวเราะ ชายหนุ่มร่างสูงโคลงศีรษะเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะตาม
"อ้อ...God Bless You" เจยักคิ้วให้กับความขี้เล่นไม่เปลี่ยนของอีกฝ่ายเล็กน้อย ก่อนจะ เดินไป ตรวจสอบความเรียบร้อยอุปกรณ์ของอุปกรณ์ของตัวเองบ้าง

"ชินยะ...มองจากข้างบนเมื่อกี้ นายอ้วนกว่าเดิมตั้งเยอะเลยนี่หว่า..."อยู่ๆเสียงของคนคุ้นเคยอีกคนก็ดังขึ้นพร้อมกับร่างผอมเพรียวกว่าที่เคยเห็นค่อนเยื่องย่างลงมาจากขั้นบันได
"แน่ล่ะ ใครบางคนก็แก่ไปเยอะเหมือนกันนะ สึงิจัง" ฝ่ายโดนต่อว่าก่อนไม่ยอมแพ้เด็ดขาด ยกข้อด้อยของอีกฝ่ายขึ้นมาทับถมทันที
"เออ...ขึ้นเวทีก็จะเมค ให้มันพอเป็นผู้เป้นคนบ้างหรอก" ว่าพลางก็เดินเข้าไปดูกลองชุดใหม่ของชินยะเหมือนกัน
"จับได้เปล่า... "
"จับไปเถอะ... "

ชายหนุ่มร่างสูงมองร่างเพรียวนั้น ในสมองนึกประมวลภาพทั้งความสุขความแค้นที่เคยได้รับจากคนๆนี้ สึงิโซ

น่าแปลกเหลือเกินที่ในตอนนี้ เขาไม่เหลือความรู้สึกอะไรแล้วกับคนๆนี้ มันเหมือนกับว่า การถูกหลอกให้ต้องสูญเสีย ให้ต้องอับอาย ในครั้งนั้นได้กระทบกระเทือนความรู้สึกของหัวใจของเขามาก...เสียจนหัวใจมันลืมไปเสียจนหมดแล้วว่า ความร้อนรุ่มที่เคยเป็นนั้นมันเป็นยังไง

"ดูซิ่...มีทั้งคริสต์มีทั้งชินโต"

อยู่ๆเสียงนุ่มของนักร้องนำของวงก็ดังขึ้น เรียกสติของเจให้กลับคืนมาอีกครั้ง นี่ริวอิจิ เดินเข้ามาตั้งแต่เมื่อไรกัน?

"อ่ะ...นั่นซิ่นะ ...ของฉันมาพระแม่มารี นี่นา"เจพูดขึ้นเบาๆ ก่อนดวงตารีเรียว หันไปมอง และเห็นรอยยิ้ม ที่มีให้กับ กล้อง ก่อนจะต้องเบือนหน้าหนี เมื่อชายหนุ่มผมสีน้ำตาลคนนั้น ดึงให้กล้องแพนจับภาพ ทั้งกลอง แอมป์ของเขา และแอมป์ของตัวเอง


...คิดถึง....

ชายหนุ่มเหลือบมองคนที่ยัง หัวเราะอยู่กับกล้อง

...หากพูดออกไปแบบนั้น...นายจะรับฟังฉันได้ไหม....

...คิโย...






to be continued...



edit @ 2 Feb 2008 04:27:22 by p.k.a

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

เริ่มแรกเลย... เช็คหน้า exteen แล้วมันขึ้นว่า p.k.a อัพบล็อคเรื่องใหม่ หัวข้อ [JIสด] เห็ดก็ทำหน้าแบบนี้ >_<,, กระดี๊กระด๊า คลิกเข้ามาใหญ่..

แต่พออ่านถึง Note ที่ p.k.a เขียนว่าเป็นส่วนต่อจาก temper&fever เห็ดก็เปลี่ยนเป็นหน้าแบบนี้

o[]o!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ทันที T____T



สารภาพว่าชอบฟิกเรื่องนี้มาก แต่ก็กลัวฟิกเรื่องนี้มากเช่นกัน T____T (อ่านทีไรสงสารอิโนะจังแทบจะขาดใจ แล้วยังอยากจะวิ่งเอามีดไปปาหัวตี๋วันละสิบล้านรอบ)

แต่ก็อ่านค่ะ Y_____Y



จะรอนะคะ อยากอ่านต่อมาก Y____Y ต้องเตรียมทิชชู่ไว้ตอนอ่านเหมือน temper รึเปล่า...
แต่ก็จะรอซับน้ำตาตัวเองเหมือนเดิมค่ะ Y____Y

#1 By เห็ด on 2008-02-02 17:52

โอ๊ยยยยยย แกรรรรให้เต็มๆ โฮกกกกกกก โมเอะอ่ะ

#2 By nim (222.123.164.79) on 2008-02-03 20:07